Κουφόπουλο... στους θρύλους της βελανιδιάς!

Ο λόφος, φέρει οικισμό στην σημερινή θέση του χωριού, από το χίλια περίπου μ.Χ., όπως συνάγεται από γραπτές πηγές του 1205.

Άκμασε κατά την εποχή του Βυζαντίου και συνέχισε την δυναμική του εξέλιξη στους κατοπινούς χρόνους καθώς διεκδικήθηκε και κατοικήθηκε από Ενετούς και Φράγκους. Αναφέρεται ως εύρωστος οικισμός κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ενώ στους χρόνους της επανάστασης του ΄21 έλαμψε ως λημέρι αγωνιστών, όπως άλλωστε ολόκληρη η περιοχή της Ανδρίτσαινας.

Θρύλος υπάρχει πως το χωριό πρωτοχτίστηκε πάνω σε λόφο πυκνής και άγριας βλάστησης. Βαθύσκιωτα πλατάνια, αιωνόβιες βελανιδιές, πανύψηλες καστανιές και άγρια πουρνάρια κάλυπταν τον δασωμένο λόφο. Το όνομα του παραμένει ακόμη μυστήριο, καθώς καμία από τις εκδοχές που προτάθηκαν δεν κερδίζει έδαφος, έναντι των υπολοίπων.

Σύμφωνα με κάποιους, ήταν το επώνυμο του πρώτου οικιστή, Γεωργίου Κουφόπουλου. Άλλοι λένε πως οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής στάθηκαν έκθαμβοι μπροστά σε μια γιγάντια κουφάλα βελανιδιάς, ενώ άλλοι, πως ήταν τόσο θεριεμένα τα δέντρα, που από κάτω δεν βλάσταινε τίποτα και σχηματίζονταν «κούφιος», κενός δηλαδή χώρος. Χωριό κλασσικό αγροτοκτηνοτροφικό της πατρίδας μας, εκτός από γνήσια προϊόντα της μάνας φύσης, προσφέρει απίστευτη θέα, σαν φυσικό παρατηρητήριο. Από το Κουφόπουλο μπορεί κανένας να αγναντέψει αντίκρυ το κάστρο της Ωριάς, πλαγιές με βουερά μελίσσια, αετοράχες και κορφές των γύρω βουνών.